Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/7869 K.2021/20300

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Kasten yaralama, hakaret ve TCK'nın 106/1.2. cümlesinde düzenlenen tehdit eylemlerinden kurulan hükümlerde öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, katılanlar ... ve ... vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-TCK'nın 106/1.1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianame anlatımında sanığın, önce katılan ...'a yönelik sonra katılanlar İlkay ve Yeşim'e yönelik tehdit sözleri söylediği, sonra da katılan ...'in telefonuna mesaj gönderdiğinin iddia edilmesi ve TCK'nın 106/1.2.cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan iki ayrı hüküm kurulması karşısında, mahkemece sanığın hangi sözünün tehdit olarak kabul edildiği yeterince açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,