Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/7950 K.2019/2538

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

hakaret ve yaralama suçlarının ise suç tarihi itibariyle uzlaşma önerisinin yapıldığı sırada 5271 sayılı CMK'nın 253/3-son cümlesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret ve yaralama suçları yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

B-Kabule göre de,

1-Sanığın katılan ...'i tehdit ve hakaret ettiğine dair katılan ...'in soruşturmada bir beyanı olmayıp duruşmada iddiayı ileri sürmesi, müşteki ...'nin ise soruşturmada sanığın hakaret ve tehdit eyleminden bahsetmesi ancak duruşmada dinlenilmeyerek bilgisine başvurulmaması, sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi karşısında, müşteki Hülya'nın da beyanına başvurulup dinlenilmeden, katılanın beyanı ile yetinilerek eksik kovuşturma ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanığın oğlu Diyar'ın katılan ... tarafından darp edilmesi üzerine diğer oğlu Ahmet ile Bünyamin'in tartışmaları üzerine olay yerine gelen sanığın olaya müdahil olması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,