Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/815 K.2021/8723

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre hükmün tefhim edildiği tarihte cezaevinde bulunan ve duruşmada SEGBİS kanalıyla hazır edilen sanığa, cezaevi kanalıyla da temyiz dilekçesi verilebileceğinin yasa yolu bildiriminde açıklanmaması suretiyle mahkeme tarafından yapılan hüküm tefhiminin usulüne uygun olmadığı, bu nedenle sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, katılana iddianamede belirtilen tehdit sözlerini söyledikten sonra çıkan arbedede katılanı sol diz üstünden bıçakladığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin bir bütün halinde silahla kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağı değerlendirilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında tehdit suçundan da hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye aykırı olarak mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, tehdit suçundan önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

b)Tehdit suçu yönünden sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,