Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/8210 K.2019/2107

Silahla kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 106/2-a, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 3 gün ve 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2016/765 esas, 2017/691 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 26/11/2018 gün ve 94660652-105-16-11704-2018-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/11/2018 gün ve 2018/96450 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/765 esas, 2017/691 sayılı kısa ve gerekçeli karar başlığında, 19/12/2017 tarihi yazılmasına karşın anılan kararların tarih kısmına 20/12/2017 olarak yazılmasının maddî hata kaynaklı olduğu ve mahallinde mahkemesince düzeltilebileceği düşünülerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre;

1-) Sanık ...'nın, kendisine bıçakla ve sandalye ile saldırılması üzerine kokoreççi dükkanına sığınıp eline döner bıçağı alması şeklindeki eyleminin meşru savunma niteliğinde olup olmadığının tartışılmadan hüküm kurulmasında,

2- ) Mağdur Halil'in ayağının, cam kapıya tekme attığı sırada ve kendi eylemi sonucu kırılmış olup olmadığının araştırılmadığı; sanık ...'in, mağdur Halil'e olayın başlangıcında sandalye ile vurmasından sonra mağdur Halil'in cam kapıya bir kez elleriyle, bir kez sağ ayağıyla, son kez de sol ayağı ile vurması şeklindeki eylemleri kırık ayakla gerçekleştirip gerçekleştiremeyeceği hususunun tartışılmadan hüküm kurulmasında,

Kabule göre de;

1-) Sanık hakkında, yaralama suçu yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. Maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulandığı halde silahla tehdit suçundan kurulan hükümde neden haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığı belirtilmeyerek çelişkili hüküm kurulmasında,

2-) Olay yeri çok kalabalık olduğu ve olayı başından sonuna kadar gören başka tanıklar da bulunduğu halde halde duruşmada hiç tanık dinlenmemiş olduğu, tanıkların kimliklerinin kamera görüntülerinden ve davanın taraflarından sorularak veya kolluk araştırması ile tespit edilebileceğinin düşünülmemesinde,

3-) Hüküm fıkrasında sanık ...'nın mağdur Halil Aydoğan'a yönelik kasten yaralama eyleminden dolayı kopyalama/yapıştırma hatası nedeniyle, hükmün yarısı yazıldıktan sonra devamına tamamı yapıştırılmak suretiyle kısa karar ile çelişki oluşturacak şekilde iki kez hüküm kurulmasında,

isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

./..

.2.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Silahla kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 106/2-a, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 3 gün ve 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2016/765 esas, 2017/691 sayılı kararının,

1-) Sanık ...'nın, kendisine bıçakla ve sandalye ile saldırılması üzerine kokoreççi dükkanına sığınıp eline döner bıçağı alması şeklindeki eyleminin meşru savunma niteliğinde olup olmadığı tartışılmadan hüküm kurulmasında,

2- ) Mağdur Halil'in ayağının, cam kapıya tekme attığı sırada ve kendi eylemi sonucu kırılmış olup olmadığının araştırılmadığı; sanık ...'in, mağdur Halil'e olayın başlangıcında sandalye ile vurmasından sonra mağdur Halil'in cam kapıya bir kez elleriyle, bir kez sağ ayağıyla, son kez de sol ayağı ile vurması şeklindeki eylemleri kırık ayakla gerçekleştirip gerçekleştiremeyeceği hususunun tartışılmadan hüküm kurulmasında,

Kabule göre de;

1-) Sanık hakkında, yaralama suçu yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. Maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulandığı halde silahla tehdit suçundan kurulan hükümde neden haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığı belirtilmeyerek çelişkili hüküm kurulmasında,

2-) Olay yeri çok kalabalık olduğu ve olayı başından sonuna kadar gören başka tanıklar da bulunduğu halde halde duruşmada hiç tanık dinlenmemiş olduğu, tanıkların kimliklerinin kamera görüntülerinden ve davanın taraflarından sorularak veya kolluk araştırması ile tespit edilebileceğinin düşünülmemesinde,

3-) Hüküm fıkrasında sanık ...'nın mağdur Halil Aydoğan'a yönelik kasten yaralama eyleminden dolayı kopyalama/yapıştırma hatası nedeniyle, hükmün yarısı yazıldıktan sonra devamına tamamı yapıştırılmak suretiyle kısa karar ile çelişki oluşturacak şekilde iki kez hüküm kurulmasında,

isabet görülmediği gerekçeleriyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı

Silahla kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 106/2-a, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 3 gün ve 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2016/765 esas, 2017/691 sayılı kararında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.04.2012 gün ve 10/438-141 sayılı kararında belirtildiği üzere, öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozma olağanüstü yasa yolunun koşulları ve sonuçları, “kanun yararına bozma” adı ile 5271 sayılı CMK’nın 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiştir. 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca, hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya ./..

.3.

yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini yasal nedenlerini açıklayarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtayca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Böylece ülke sathında uygulama birliğine ulaşılacak, hâkim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlar ve esasa etkili usul yanılgılarının, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi sağlanacaktır.

Kanun yararına bozma yasa yoluna, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle kesin hükmün otoritesinin bütünüyle zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir.

İncelenen dosyada;

Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2016/765 esas, 2017/691 sayılı kararıyla silahla kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından sanık ...'nın TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 106/2-a, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 3 gün ve 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, hükümlerin sanık tarafından istinaf kanun yoluna konu edildiği,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin 02/03/2018 tarihli ve 2018/530 esas, 2018/496 sayılı kararıyla sanık ... hakkında kurulan hükümlerdeki eksikler tespit edilerek sanığın, istinaf süresinin geçmesinden sonra istinaf talebinde bulunması nedeniyle istinaf başvurusunun süre yönünden reddine karar verildiği ve hükümlerde tespit edilen yasaya aykırılıkların giderilmesi için kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin 02/03/2018 tarihli ve 2018/530 esas, 2018/496 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanık ...'nın, kendisine bıçakla ve sandalye ile saldırılması üzerine kokoreççi dükkanına sığınıp eline döner bıçağı alması şeklindeki eyleminde, olayın başlangıcı ve gelişimi değerlendirilerek meşru savunma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmadığı, mağdur Halil Aydoğan'ın ayağında meydana gelen yaralanmanın, cam kapıya tekme attığı sırada oluşup oluşmadığının araştırılmadığı,

ayrıca sanık ...'nın, mağdur Halil Aydoğan'a olayın başlangıcında sandalye ile vurmasından sonra mağdur Halil'in cam kapıya bir kez elleriyle, bir kez sağ ayağıyla, son kez de sol ayağı ile vurduğunun anlaşılması karşısında, kırığın sandalyeyle vurma sonucunda oluşması halinde sanığın bu eylemlerini kırık ayakla gerçekleştirip gerçekleştiremeyeceğinin değerlendirilmediği, sanık ... hakkında yaralama suçundan dolayı TCK'nun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanmasına karşın, silahla tehdit suçundan kurulan hükümde haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmayarak hükümler arasında çelişkiye yol açıldığı,

olay yerinde bulunup olaya dair bilgi ve görgüsünün olduğu anlaşılan tanık Batuhan Demirkıran'ın duruşmada dinlenmediği, olay yerinin çok kalabalık olduğunun ve olayı başından sonuna kadar gören başka

./..

.4.

tanıkların da bulunduğunun anlaşılmasına karşın, tanıkların kimliklerinin kamera görüntülerinden ve olayın taraflarından sorulmak ya da kolluk araştırması yapılmak suretiyle tespit edilmediği, ayrıca gerekçeli kararın hüküm fıkrasında sanık ...'nın mağdur Halil Aydoğan'a yönelik kasten yaralama eyleminden dolayı hüküm kurulurken hükmün yarısı yazıldıktan sonra devamına tamamı yapıştırılmak suretiyle kısa karar ile çelişki oluşturacak şekilde hükümde karışıklığa yol açıldığı anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar karşısında; silahla kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından sanık ...'nın TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/3, 29, 106/2-a, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 3 gün ve 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Karacabey 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2016/765 esas, 2017/691 sayılı kararında isabet bulunmamaktadır.