Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2018/8332 K.2019/2928

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;

2-Kabule göre de;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararını kesinleşme tarihinin, 5271 sayılı Kanunun 6545 sayılı 72. maddesi ile değişik 231/8 nci maddesinin yürürlüğe girme tarihi olan 28.06.2014 den önce olması nedeniyle CMK’nın 231.maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında,

sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “6545 sayılı yasanın 72. maddesiyle değişik CMK.nın 231/8 maddesi gereği sanık lehine CMK.nın 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,