KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2018/8500 E., 2021/20443 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Haziran 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Dairemizce daha önce bozulan kararda, sanık hakkında hakaret suçundan hapisten çevrili adli para cezasına hükmolunması, sanığın temyizi ile bozma ilamında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün bozmaya konu edilmesi karşısında, Yargıtay ilamıyla hakaret suçundan verilen hükmün kesinleştirildiği şeklinde yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında hakaret suçundan karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek hüküm kurulmamış ise de, hakaret suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığı kararı hukuken yok hükmünde olduğundan hakaret suçundan zamanaşımı içinde hüküm kurulabileceği düşünülerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kendisine uzlaştırma işlemlerini gerçekleştirmek üzere dosya tevdi edilen uzlaştırma bürosu tarafından tarafından sanığın ve müştekinin son bildirdiği adreslerine gönderilen tebligatların iade edilmesi üzerine sanığa yeniden tebligat yapılmadığı, müştekinin ise farklı bir adresine iki kez yapılan tebligatın iade edildiği bu şekilde taraflara ulaşılamadığından uzlaştırmanın sağlanamadığının bildirildiği, uzlaştırmacının öncelikle uzlaştırma teklifi yapılacak ilgililere telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle uzlaştırma teklifi yapmak üzere çağrı yapması,
şayet belirtilen şekilde çağrı yapılamaz ise bu defa uzlaştırmacının ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosundan uzlaşma teklifi yapılmasını talep etmesi gerektiği, böyle bir taleple karşılaşan büronun da 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre öncelikle muhatabın beyan ettiği, en son adrese tebligat çıkarması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca bu adrese tebligat yapılması gerekmektedir.
Açıklanan nedenlerle yöntemince yapılmayan uzlaştırma ve tebligat işlemlerinin usulsüz olduğu gözetilmeden, uzlaşmanın sağlanamadığından bahisle mahkumiyet hükmü kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2018/8500, K. 2021/20443, 23 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama