Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/1004 K.2021/4099

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık müdafiinin temyiz isteminin vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenerek ve Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yokluğunda müdafiiin yüzüne karşı tefhim edilen hükümde, “sanık ... yönünden kararın tebliğ tarihinden...” şeklinde yanıltıcı ibarenin yer alması nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında yargılandığı aynı davada kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, tehdit suçundan verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık görülmediği,