Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/1247 K.2019/7969

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1) Sanığın isminin gerekçeli karar başlığı ile hüküm fıkrasında farklı yazılması suretiyle çelişkiye neden olması,

2) Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, kovuşturma aşamasında ifadesi alınamayan tanık ...'ın kollukta alınan beyanında müştekiyi doğrular nitelikte beyanda bulunmaması, tanık ...'ın kollukta alınan beyanında ise sanığın müştekiyi nerede, ne zaman ve hangi sözlerle tehdit ettiğine ilişkin net ifadelerde bulunmaması karşısında, tanık ...'ın ve müştekinin beyanlarına ne suretle üstünlük tanındığı yeterince açıklanmadan ve tanıklar mahkemede dinlenip beyanları arasındaki çelişki ve belirsizlik giderilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

3) Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,