Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/1287 K.2019/8447

Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve silahla tehdit suçlarından sanık ...’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1 (iki kez), 106/2-a-c (iki kez) ve 62/1. (iki kez) maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay ve 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/09/2012 tarihli ve 2012/160 esas, 2012/2210 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği iddiasıyla yapılan ihbar üzerine,

açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1 (iki kez), 106/2-a-c (iki kez) ve 62/1. (iki kez) maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay ve 5 ay hapis cezaları ile ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/11/2018 tarihli ve 2018/632 esas, 2018/440 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 14/02/2019 gün ve 94660652-105-34-1329-2019-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/02/2019 gün ve 2019/18092 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

Benzer bir olayla ilgili olarak, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 28/11/2018 tarihli 2014/34014 esas, 2018/20606 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığın olay tarihinde alacak meselesi nedeniyle gittiği iş yerinde müştekilere hitaben "bu senetleri almasını biliriz, sizinle görüşeceğiz" diye tehdit içerikli sözler söylediği, daha sonra gece saatlerinde araç ile tekrar bu iş yerine gelerek buraya ateş ettiği olaya ilişkin olarak, sanığın silahla ateş etmesi eyleminden ötürü 5237 sayılı Kanun’un 44. maddesinde düzenlenen fikrî içtima hükmü uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan hükümlülük kararı verilmesi gerekirken, ayrıca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulmasında,

Kabule göre de;

Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Kanun’un 170/1-c maddesi uyarınca hüküm kurulması yerine anılan Kanun'un 106/1 ve 106/2-a-c maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesinde,

isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ