KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2019/144 E., 2021/23464 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Ekim 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle katılanların beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerektiği, incelemeye konu dosyada, uzlaştırma teklif formunun katılanlardan ...’ya mahkemede bildirdiği en son adrese tebliğe çıkarıldığı, adresin kapalı olması nedeniyle iade edildiği, ancak MERNİS adresine tebliğ işleminin yapılmadığı ve diğer katılanlara ise doğrudan Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- 1 nolu bozma sebebi sonucunda uzlaşma sağlanamaması halinde;
17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2019/144, K. 2021/23464, 5 Ekim 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama