Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/1876 K.2019/12974

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık ...'in, ...'a yönelik yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı yapılan itirazın, Bergama Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 15.09.2015 tarihli ek kararla reddedildiği ve bu karara karşı bir temyizin olmadığı görüldüğünden, Abdül Fuat Demirtaş'ın, yalnızca sanık sıfatıyla, kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği belirlenerek, yapılan incelemede;

1-Taraflar arasında, çocuklarının yaptıkları kavga sebebiyle yapılan tartışma sırasında, atılı suçların karşılıklı işlenmesi ve temyiz dışı diğer sanıkların da sanık ...'ı kemik kırığı oluşturacak şekilde yaraladıkları ve haklarındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi karşısında, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması açısından ilk haksız eylemin kimden kaynaklandığının araştırılması, tespit edilemediği takdirde şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık ... hakkında, tehdit ve yaralama suçları açısından haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile TCK'nın 25. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2-Kabule göre de.

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, TCK'nın 86/2. maddesi kapsamında kalan yaralama suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek,

yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,