KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2019/1892 E., 2021/24236 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ekim 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemişitir;
1- Tehdit, hakaret ve cinsel taciz suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde,
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2- Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükmün temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a- Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan cinsel taciz ve TCK'nın 106. maddesinin 1. fıkrasının, 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçu ile uzlaşma kapsamında olan kişilerin huzur ve sükununu bozma ve hakaret suçlarının birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ancak sanığın cinsel taciz ve tehdit suçlarından beraat etmesi karşısında, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun, CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b- Uzlaşmanın sağlanamaması halinde;
17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin 1. fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2019/1892, K. 2021/24236, 13 Ekim 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama