Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/2169 K.2021/23768

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, katılana telefonda söylediği kabul edilen ve sanığın da ikrar ettiği sözlerin, hakaret suçunun yanı sıra, cinsel dokunulmazlığa yönelik tehdit niteliğinde olduğu ve sanık hakkında TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, sarf edilen sözlerin bütün halde hakaret suçunu oluşturduğu kabul edilerek, yazılı biçimde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de; sanığın, suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanun'un 253 ve 254. maddeleri uyarınca, hakaret suçuna ilişkin uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,