Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/2414 K.2021/25938

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Mağdur ...'ın sanık ...'un tehdit eyleminin mağduru olmaması, mağdur ...'ın sanıktan şikayetçi olmaması ve müşteki ...'ın da katılma talebinde bulunmaması nedeniyle sanık hakkında kurulan hükmü temyize hak ve yetkileri bulunmadığı anlaşıldığından, mağdurlar ... ve ... ile müşteki ...'ın, tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca TEMYİZ İSTEMLERİNİN REDDİNE,

B-Sanığın temyiz talebine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalardaki savunmasında, mağdur ...'ın oğlu olan ...'a küfür etmesi ve kendilerine saldırması üzerine tartışma çıktığını beyan etmesi karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,