Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/2691 K.2019/12882

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Sanığın aşamalarda üzerine atılı silahla tehdit suçlamasını kabul etmemesi, soruşturma aşamasında mağdur ...'un, oğlu olan tanık Abdullah Kurt'un sanığın suç tarihinde kendisinden para istediğini ve zorla cep telefonunu almaya kalkıştığını anlatması üzerine, işyerinin karşısındaki kaldırımda oturan sanığın yanına giderek yakasından tutup oğlundan nasıl haraç istediğini sorması nedeniyle sanığın belinden çıkartmış olduğu tabancayı kendisine doğrulttuğunu beyan etmesine karşın, yargılama aşamasında sanığın kendisini silahla tehdit etmediğini olay sırasında sanığın belinde tabanca olduğunu ancak tabancayı olayda kullanmadığını ifade etmesi,

tanık Abdullah Kurt'un soruşturma aşamasında babası olan mağdur ... ile sanığın tartıştıklarını, sanığın belindeki silahı çıkartarak mağdur ...'a gösterdiğini ve "ben öyle bir şey yapmadım, eğer yapmışsam beni vur" şeklinde söz söylediğini ifade etmesine karşın, yargılama aşamasında ise sanığın mağdura tabanca göstermediğini, belindeki tabancayı tehdit unsuru olarak kullandığını görmediğini beyan etmesi,

mağdurun sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi karşısında, mağdurun ve tanık Abdullah'ın kendi beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden, mağdurun aşamalardaki beyanlarında çelişkiler bulunmasına rağmen "şikayetinden vazgeçen mağdurun olayın başından beri birbiriyle uyumlu ve ısrarlı beyanlarını oluşa uygun olduğu" şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde silahla tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2)Sanığın kayden 11/12/1988 doğumlu olması ve sanığın temyiz dilekçesine eklediği Gaziantep 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/524 Esas, 2014/596 Karar sayılı 09/12/2014 tarihli kararında yaşının gün ve ay baki kalmak şartıyla 14/11/1990 olarak düzeltilmesine karar verilmesi ancak UYAP üzerinden alınan güncel nüfus kaydında halen 11/12/1988 doğum tarihli olarak görünmesi karşısında, sanığın yaşının düzeltilmesine ilişkin olarak temyiz dilekçesine eklemiş olduğu Gaziantep 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 09/12/2014 tarihli kararının kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, sonucuna göre TCK'nın 31. maddesinde belirtilen yaş küçüklüğü hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

3)Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,