Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/2723 K.2021/29468

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Lehe hükümlerin uygulanması talebi bulunan sanığın savunmasında, katılana arkadaşlık teklifinde bulunmak amacıyla mesaj attığını, katılanın olumlu cevap verdiğini, evinin önüne çağırdığını ancak gittiğinde dışarı çıkmadığını, kendisine yönelik küfürlü konuştuğunu ve “seni altıma alıp, sinkaf edeceğim” dediğini belirtmesine karşın, katılanın anlatımında, sanığın ısrarla mesaj atması, cinsel içerikli ifadelerde bulunması nedeniyle küfür içeren mesajlar atmış olabileceğini ifade ettiği anlaşılmakla, mesaj içerikleri, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip, eylemlerin öncelik sonralık ilişkisi de gözetilerek, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenmiş olan haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hükmün gerekçe kısmında sanığın tehdit eyleminin, basit tehdit olarak nitelendirildiğinin anlaşılması karşısında, hüküm fıkrasında sanık hakkında TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi suretiyle çelişkiye yol açılması,

3- Sanığın duruşmadaki davranışları olumlu değerlendirilerek ve tekrar suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hükmolunan hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmesine karşın, adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının suç tarihi itibariyle CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, kanuna uygun olmayan gerekçeyle, çelişkili bir şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,