KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2019/3134 E., 2019/13371 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
216 kelime·1 dk okuma
Bozma üzerine, Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, temyize konu dosyada,
Uzlaşma formuna ait tebligat parçasının dosya içerisinde bulunmaması nedeniyle, uzlaşma formunun sanığın hangi adresine tebliğ edildiğinin ve tebliğ işleminin usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığının dosya içeriğinden, PTT ve UYAP kayıtlarından anlaşılamadığı, sanığın aşamalarda farklı adresler bildirdiği ve temyiz dilekçesinde de bu adreslerden farklı bir başka adres bildirdiği göz önüne alınarak, temyiz denetimine elverişli şekilde ve usulüne uygun tebligat yapılmadan eksik kovuşturma sonucu uzlaşmanın sağlanamadığı gerekçesiyle sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2019/3134, K. 2019/13371, 11 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama