KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2019/3477 E., 2019/12608 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-İddianame içeriğinde ve kararın gerekçe kısmında sanık ve suça sürüklenen çocuğun katılanları fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte tehdit ettiklerinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in eylemlerinin TCK'nın 106/2-c maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmasıdan, aynı Kanunun 106/1-1. cümlesi gereği hükümler kurulması,
2-Kabule göre de. 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi,
sanık ...'e isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçu ve 151. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçu, suça sürüklenen çocuk ...'e isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunmaları, sanık ...'e isnat edilen hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehdit ve mala zarar verme suçlarıyle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla,
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanık ve suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2019/3477, K. 2019/12608, 4 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama