Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/354 K.2021/20952

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi; hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak; sanık hakkında bozma öncesi 06.02.2014 tarihli ilk hükümde TCK'nın 106/1-1, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uygulanarak belirlenen 3.000,00 TL adli para cezasının aylık eşit 10 taksit şeklinde ödenmesi kararının sadece sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve sanık lehine bozulduğu, esas mahkemesince bozma üzerine kurulan hükümde aynı maddeler gereği sanığın 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine karşın; taksit belirlenmeyerek 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinde düzenlenen aleyhe hüküm kurma yasağına aykırı davranılması;

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz iddiaları yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının;