Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/3708 K.2019/13299

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. maddesi uyarınca dava açıldığı ve bu madde gereğince cezalandırılmasına karar verildiği halde, uygulama maddesinin TCK'nın 106/2-a olarak gösterilmesi,

2) Sanığın aynı gün 1-2 saatlik zaman dilimi içerisinde, katılanı telefonla araması ve daha sonra mesaj göndermesi şeklindeki eylemlerinde, zaman aralığının kısalığı da dikkate alınarak, hareketlerin kesintiye uğrayıp uğramadığı tartışılmadan ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Katılan ile sanık arasında önceye dayalı husumet bulunması, katılanın olaydan önce sanığı bıçakladığının, katılanın arkadaşları tarafından sanığın tehdit edildiğinin iddia edilmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre haksız tahrik hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

4) Sanık hakkında, tehdit suçundan verilen hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi gereği ertelenmesine karar verildiği halde, hakaret suçundan verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmemesi suretiyle cezaların bireyselleştirilmesinde çelişki oluşturulması,

5) Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmemesi,

6) Kabule göre de. 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,