Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/3760 K.2019/15849

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği ifadesinde "olay sırasında yanında kuru sıkı silahının bulunduğu ve bu silahı mağdurların evinin önünde eniştesine vermeye çalışırken silahın yanlışlıkla ateş aldığını" beyan etmesi, mağdurların da şikayetlerinden vazgeçmiş olmalarına rağmen aşamalarda, sanığın çıkan tartışmada kendilerini silahla tehdit ettiğini beyan etmeleri karşısında, kanıtlar tartışılıp eylemin TCK'nın 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı değerlendirilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek, anılan Kanun maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi uyarınca hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçlarının uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b-Sanığın, öncelikle mağdurla... ve...ün kendisine saldırdıklarını beyan etmesine karşın, sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,