KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2019/392 E., 2021/11110 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mart 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanığın yokluğunda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilirken, gerekçeli kararın, sanığın mahkemede bildirdiği en son adres ile aynı olan MERNİS adresine öncelikle Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre, bu mümkün olmazsa aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince usulsüz tebliğ edilmesi nedeniyle, açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiğinden bahsedilemeyeceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04/10/2018 tarihli ve 2017/8-952 esas, 2018/403 sayılı kararında da açıklandığı üzere;
hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı ve denetim süresinin başlamayacağı, denetim süresi başlamadığı için de denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma koşullarının bulunmadığı cihetle, Yerel Mahkemece verilen 22.02.2013 tarihli ve 2012/875 esas, 2013/150 karar sayılı hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu,
hukuki değerden yoksun olan mahkumiyet kararının da dava zamanaşımını kesmeyeceği ve bu nedenle dava zamanaşımını kesen son işlemin, sanığın sorgusunun olduğu anlaşıldığından, sanığın 15.02.2013 tarihli sorgusuna göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, uzlaşma sebebiyle durma süresi de dikkate alınarak, gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2019/392, K. 2021/11110, 29 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama