Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/4047 K.2020/574

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik basit yaralama suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’nin 30687. sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli, 2018/71 Esas ve 2018/118 Karar sayılı iptal kararından önce kararın verildiği de dikkate alınarak karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ...'un temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme ve silahla tehdit, sanık ... hakkında ise silahla tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ...'a yükletilen kamu malına zarar verme ve silahla tehdit ile sanık ...'ye yükletilen silahla tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

1-Sanık ... hakkında silahla tehdit eylemine ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme ve silahla tehdit eylemlerinden kurulan hükümlerde ise;

Mükerrir sanık ... hakkında TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, hükmün kamu malına zarar verme suçuna ilişkin (B-2) bendinde Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/407 Esas, 2016/169 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması, hükmün silahla tehdit suçuna ilişkin (B-3) bendinde ise sanık hakkında bu suç ile ilgili aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığı halde Yerel Mahkemece tekerrüre esas olmak üzere uygulanan Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/407 Esas, 2016/169 Karar sayılı ilamı yerine daha ağırı olan Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/174 Esas, 2009/399 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 19/11/2018 gün, 2018/124 Esas ve 2018/3375 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un CMK'nun 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (B-2) bendindeki tekerrüre ilişkin kısımların çıkarılması ve yerine Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/174 Esas,

2009/399 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınarak sanık ... hakkındaki cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ve sanığın aleyhine değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın (B-2) ve (B-3) bentlerindeki hükümler yönünden Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/407 Esas, 2016/169 Karar sayılı ilamınındaki ceza esas alınarak belirlenmesine.'' ibaresinin eklenmesi suretiyle CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca,