Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/4339 K.2021/30022

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...’in yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın tebliği yönünden,Tebligat Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca, tebligatın bilinen en son adrese yapılması gerektiği, tebligat yapılamaması halinde, adrese daha önce tebligat yapılmamış ise Tebligat Kanunu’nun 21, daha önce tebligat yapılmış ise 35. maddeye göre tebligat yapılması lüzumu gözetilmeden, ilk olarak sanığın duruşmada bildirdiği en son adresinden farklı bir adres olan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu,

akabinde duruşmada bildirdiği adresine çıkarılan tebliğin iade edilmesi üzerine bu adrese Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğ işlemi yapılması gerektiği gözetilmeden, tekrar MERNİS adresine yapılan tebliğ işlemi üzerine sanığın süresinde hükümleri temyiz ettiği belirlenerek, tebliğnamedeki bu sebep yönünden temyiz isteminin reddi düşüncesine iştirak edilmeyerek, dosya görüşüldü:

A- Sanık ... hakkında hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...’in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

B- Sanık ...’in hakaret eylemi yönünden kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Seçimlik ceza öngören hakaret suçunda tercih edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi suretiyle TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılmış ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ... ve katılan ...’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C- Sanık ...’in silahla tehdit eylemine ilişkin kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın savunmasında, olay günü yaşanan tartışma sırasında katılanın kendisine hakaret ettiğini, katılanın bindiği aracın plakasını almak isteyip kulübesine girdiğini, bu sırada katılanın bağırıp yanına gelerek yakasından tutması, kanepeye oturtması, kendisini hırpalaması ve “ sen kimin plakasını alıyorsun, benim kim olduğumu biliyormusun” diyerek, hakaret etmeye devam etmesi üzerine katılanı itekleyerek çekmeceden çakı bıçağını çıkardığını, elinde tuttuğunu ve katılanın dışarı çıkmasını sağlayıp kulübenin kapısını kilitleyerek jandarmayı aradığını ifade etmesi,

jandarma personeli tarafından tutulan 19/02/2014 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağında, olay yerine gelindiğinde ... isimli şahsın kulübe kapısı önünde aç kapıyı, çık dışarı diyerek bağırıp küfürler ettiğini belirtilmesi karşısında, sanığın silahla tehdit eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 25. maddesinde düzenlenen meşru müdafaa sınırları içerisinde kalıp kalmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,