Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/4434 K.2021/24111

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A) Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde;

Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, katılanlar ... ve ... ile tanık ... ve ...'in soruşturma aşamasında, sanığın hakaret ettiğine yönelik bir beyanlarının bulunmaması, kovuşturma aşamasında ise yalnızca katılan ...'in, sanığın kendisine hakaret ettiğini beyan etmesi karşısında; her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delillerin neler olduğu açıklanmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

B) Tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde ve hakaret suçu yönünden kabule göre de;

Sanığın katılan ...'e yönelik TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit ve TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçlarıyla aynı zaman aralığı içinde katılan ...'e yönelik TCK'nın 105/1. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçundan mahkumiyet hükmü verilmiş ise de;

7188 sayılı kanun ile CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresinin eklenmiş olması karşısında; bu durumun uzlaşmaya engel teşkil etmediği belirlenerek, sanığın katılan ...'e yönelik TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit ve aynı Kanun'un 125/1. maddesi kapsamındaki hakaret eylemlerinin,

hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı, yine sanığa isnat edilen TCK'nın 125/1. maddesi kapsamındaki hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek,

yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

C) (A) bendinde belirtilen bozmaya uyularak hakaret suçundan beraat kararı verilmesi halinde; cinsel taciz ve tehdit suçu yönünden;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

D) Tüm suçlar yönünden; Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,