Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/4476 K.2019/16334

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın aşamalarda tehdit ve hakaret eylemlerini kabul etmemesi karşısında, soruşturma evresindeki anlatımlarından tehdit ve hakaret eylemlerine ilişkin görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan tek tanık Güler Zencirci'nin usulünce duruşmaya çağırılarak dinlenilmesi gerektiği gözetilmeyerek CMK'nın 210/1. maddesine aykırı davranılması,

2-Bozmaya uyulup sanığın üzerine atılı TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit ve hakaret suçlarının işlediğinin kabul edilmesi halinde ise,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK'nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,