Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/4645 K.2019/17606

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/10/2014 tarih ve 2014/300093 sayılı karar düzeltme istemli yazısında;

"Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 2015/941 Esas 2019/6368 Karar ve 09.04.2011 tarihli ilamında, Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/09/2003 tarih, 2011/122 Esas ve 2013/385 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında silahla yaralama suçundan kurulan hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği, sanık ...'in 11.11.2013 günlü temyiz dilekçesi ile, Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/122 Esas, 2013/385 Karar, 25.09.2013 günlü kararının temyizen bozulmasının talep edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/384827 nolu tebliğnamesinde silahla tehdit suçuna dair hüküm ile ilgili olarak onama talep edildiği,

sanık hakkında katılan ...'e karşı silahla tehdit suçuna yönelik ise sehven görüş bildirmediği ve bu hususta Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2019 gün ve 2011/122 Esas sayılı yazısı ile bu eksikliğin giderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımıza gönderildiği anlaşılmakla, gereğin takdiri için dosyanız Başkanlığınıza gönderilmiştir.." denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1. maddesine 5560 sayılı Yasa ile eklenen son cümlesinde "Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/384827 sayılı tebliğnamesiyle temyiz incelemesi için Dairemize gönderilen, Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/09/2003 tarih, 2011/122 Esas ve 2013/385 Karar sayılı dosyasında, tebliğnamede sanık ... hakkında katılan ...'e karşı silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararı hakkında görüş bildirilmesine karşın; Dairemizin 09/04/2019 tarih ve 2015/941 Esas, 2019/6398 Karar sayılı ilamında sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararı hakkında hüküm kurulmadığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği karar düzeltme yazısındaki düşünce yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca, Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25/09/2013 tarih ve 2011/122 Esas, 2013/385 Karar sayılı ilamın, sanık ... hakkındaki silahla tehdit suçuna yönelik olarak yeniden incelenmesi sonucu;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık ...'e yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,