Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/4648 K.2019/17037

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, şikayet ve katılma iradesi yönünden mahkemede beyanı alınmayan suçtan zarar görme ihtimali bulunan müşteki sanık ...’nin CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükümleri temyize hakkı olduğu belirlenerek, süresinde temyiz dilekçesi verip, sanık ... hakkındaki beraat hükmünü de temyiz ederek katılma iradesini gösteren müşteki sanık ...’nin, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca katılan olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

1-Sanık ...’ye yükletilen tehdit ve hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ...’nin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık ...’ye yükletilen kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet ve sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

a-Sanık ...’ye yükletilen 09/10/2011 tarihinde eşe karşı kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

b-Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmünün de usul ve Kanuna uygun olduğu,

Anlaşıldığından, katılan sanık ...’nin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3-Sanık ...’ye yükletilen (08/10/2011 tarihinden gerçekleşen) tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahmkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;

Sanık ile mağdurun evli oldukları, sanığın kardeşi ve babası ile aynı evde birlikte oturdukları, olay günü sanık ile mağdur arasında tartışma çıktığı, devamında dava konusu olayların yaşandığının anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,