Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/4707 K.2021/28086

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanıklar hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıkların, olay gününden bir gün önce bir kısım mahkumların yangın çıkarmaları nedeniyle kapalı görüş yerine alınmaları ve infaz koruma memuru mağdur ...’ın sanık ...’ı tuvalete götürüp geri getirdiğinde, sanığın infaz koruma memuruna kapalı görüş yerinin kapısını kapatmaması yönündeki talebini infaz koruma memurunun kabul etmemesi üzerine, sanık ...’ın içeri girmeyerek, diğer sanık ile birlikte jiletlerle kendisini kesmeye başlamaları ve infaz koruma memurlarına tekme atıp “sizi öldürürüz” şeklinde tehdit etmeleri şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, bir bütün olarak görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de,

Sanıkların tehdit suçunu silahla ve birden fazla kişi ile birlikte işlemesi karşısında, iki nitelikli hal oluştuğu gözetilmeden alt sınırdan hüküm kurulması,

3- Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’nın duruşmalardan bağışık tutulma talebinde bulunmaması karşısında, hükmün verildiği 01/10/2015 tarihli son oturumda SEGBİS yoluyla veya bizzat duruşmada hazır bulunması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 193 ve 196 maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

4- Hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nın 129. maddesi yerine, aynı Kanunun genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanması