Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/5230 K.2019/17560

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara adı geçen tarafından yapılan itirazın merciince incelenerek karara bağlandığı belirlenerek dosya görüşüldü:

1) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılanlar ... ve ...'ın, tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2) Sanık ...'ün, katılan ...'e yönelik hakaret suçuna ilişkin; kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...'ün, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

3) Sanık ...'ün, katılan ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,