Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/5441 K.2019/15369

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un “Lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul” kenar başlıklı 9. maddesinin 4. fıkrasında yer alan; “Kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında; hükümlü hakkındaki kesinleşmiş hükümle sonuçlanmış olan davanın zamanaşımı sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verilemeyeceği gözetildiğinde, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında verilen hükmün 24/05/2005 tarihinde kesinleştiği, ancak sanık müdafiinin 05/08/2015 havale tarihli dilekçesiyle 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK hükümlerine göre yeniden hüküm verilmesi talebinde bulunmasına istinaden mahkemece uyarlama yargılaması yapıldığı, yapılan bu uyarlama yargılamasının temyize konu edildiği anlaşılmakla;