Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/5451 K.2021/25870

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın 14/06/2013 tarihinde katılanı “şimdi seni gebertirim, elimden bir kaza çıkacak” diyerek tehdit ettikten sonra 16/06/2013 tarihinde de elinde balta ile katılana “ hepinizi keseceğim” diye tehditte bulunması biçiminde gerçekleşen eylemleri aynı suç işleme kararına dayanılarak işlendiğinden, TCK’nın 106/2-a. maddesinde düzenlenen tehdit suçundan hüküm kurulup, katılana karşı farklı zamanlarda birden fazla kez işlenmesi nedeniyle TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden iki ayrı tehdit suçundan hüküm kurulması,

2- Kabule göre de,

a- TCK’nın 106/1-1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 50. maddesi uyarınca, hakkında kısa süreli hapis cezasına hükmolunan sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna , yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “Dosya kapsamı,elde edilen deliller göz önüne alınarak, gerekçeli kararda açıklanmak üzere sanık hakkında yukarıdaki kanun maddelerinden başka lehe ve aleyhe kanun maddesinin veya usul kanunu maddesinin takdiren” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçe ile seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

b- Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan ilamın dayanağı olan tehdit suçunun, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1-b-3. maddesi uyarınca, uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında anılan suça ilişkin mahkumiyet hükmü açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, TCK’nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,