Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/5453 K.2021/26357

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamında bulunan 24/05/2014 tarihli kolluk tutanağında katılan ve müştekilerin bulunduğu aracın sağ ön çamurluğunun hasarlı olduğunun belirtilmesi ve katılan ile müştekilerin aşamalardaki beyanlarında sanığın kendilerinin bulunduğu araca seyir halindeyken sağ taraftan çarptığını beyan etmeleri karşısında ilk haksız hareketin sanıktan gelmesine karşın mahkemece sanığın eylemi haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilerek TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,

2-6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması, suçtan doğan maddi bir zararın bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi nedeniyle ve tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate ulaşılan sanık hakkında “daha önce verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunması nedeniyle koşulları oluşmadığından'' biçimindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçeyle, ertelemeden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,