Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/5474 K.2019/17013

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasına karar verilirken denetim yükümlülüğü getirilmediği halde, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesinin 1. cümlesi gereğince hükmün açıklanmasıyla yetinilmesi yerine hapis cezasının ertelenmesi suretiyle CMK'nin 231/11. maddesine aykırı davranılması,

2-Kabule göre de; suça sürüklenen çocuk savunmasında, olay günü araziyi suladığını, mağdurun ise su sırasının kendisinde olduğunu iddia ederek suyu kestiğini ve sinkaflı hakaret etmesi üzerine çıkan tartışmada korkutmak amacıyla kuru sıkı tabancayı gösterdiğini belirtmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında silahla tehdit suçunda TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,