Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/5636 K.2021/29169

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümler yönünden;

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında hakaret, sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... yönünden;

Sanığın katılana yönelik olarak yazdığı ''yok artık manyak mı bu, ruh hastası'' şeklindeki paylaşımın ifade özgürlüğü sınırları kapsamını aştığı ve katılanın şeref ve saygınlığını rencide edecek sövme niteliğini taşıdığı anlaşılmakla; suçun unsurlarının oluştuğu ve sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

2-Sanık ... yönünden;

a-TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlene sair tehdit suçunun 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik yapılmasından önceki haline göre de uzlaşma kapsamında olmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan dava açıldığı ve bu suçun söz konusu değişiklikten sonra uzlaşmaya tabi olduğu,

hakaret suçunun ise, suç tarihi itibarıyla 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, hakaret ve tehdit suçlarından uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b-Kabule göre de;

aa-Tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonraki bir tarih olması nedeniyle tekerrüre esas olamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

bb-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,