Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/6168 K.2019/17475

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın mağdura 20 Kasım 2014 de; “inan çok kötü şeyler olur, sabrımı taşırma, getirme beri oraya” şeklindeki tehdit mesajlarını gönderdikten 5 gün sonra; “ben yalnız ölmeyecem ...” şeklinde tehdit mesajı gönderdiği anlaşılmakla, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşulları oluştuğundan tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydındaki Soma Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/293 E.- 2012/127 K. sayılı kararıyla verilen mahkumiyet hükmünden dolayı hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemiş olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.

Ancak;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,