Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/6170 K.2021/27357

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın temyiz isteminin reddine dair 17/08/2015 tarihli ek kararın, tebliğ tarihinde başka suçtan hükümlü olarak cezaevinde bulunana sanığa CMK'nın 35. maddesine göre tebliği gerekirken, son beyan ettiği yerleşim yeri adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliği usulsüz olduğundan sanığın ek karara yönelik temyizi süresinde kabul edilmekle.

Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese MERNİS şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatapın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul ederek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunduğu,

buna karşın yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanık ...'a beyan ettiği son adresi ile aynı olan MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğu, bu suretle sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenip, temyizin reddine dair ek karar kaldırılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın aşamalarda, mağdurun kendisine hakaret edip yumruk atması üzerine kendisinin de karşılık verdiğini savunması, tanık ...'ın mahkeme beyanında sanığı doğrulaması, diğer tanıkların ise tarafların kavga ettiklerini ve olayın öncesini görmediklerini beyan etmeleri karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,