Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/6512 K.2019/17226

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, mağdur ...'un ise sanığın kendisini tehdit ettiğini beyan etmesi, tanık ...'nın sanığın mağdura yönelik tehdit eylemine doğrudan şahit olduğuna ilişkin bir beyanının bulunmaması karşısında, katılanın beyanlarının sanığın aşamalardaki savunmalarına ne şekilde üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi;

2)Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,