Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/6685 K.2021/5517

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, temyiz süresinin "tefhim ve tebliğden itibaren" denilmek suretiyle yanıltıcı şekilde gösterilmesi nedeniyle, temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek ve sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanıklar hakkında yargılandıkları aynı davada, hakaret suçundan düşme hükümleri verilmiş olması karşısında, sanıklar müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, tehdit ve kasten yaralama suçlarından verilen beraat hükümleri nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık görülmediği,