Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/6809 K.2019/17627

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında, iddianamede sevk maddesi olarak TCK'nın 106/1-2. cümlesinin uygulanması talep edildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesine göre ek savunma hakkı verilmeden TCK’nın 106/1-1. cümlesinin uygulanması,

2-Sanığın aşamalarda tehdit suçunu işlediğini kabul etmemesi, olay hakkında görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan tanık ...'un aşamalarda, sanığın katılanlar ile küfürleştiğini ve katılanların geldiği arabayı taşladığını, ancak tehdit ettiğini duymadığını beyan etmesi karşısında; katılan ve mağdurun beyanlarının sanık ... ve tanık ...'un beyanlarına ne suretle üstün tutulduğu yeterince açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,