Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/6874 K.2019/16966

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Tehdit suçunun oluşabilmesi için tehdit oluşturan sözlerin ya mağdura karşı söylenmesi ya da iletme kastı taşıyan fail tarafından mağdura iletmesi muhtemel bir kişiye karşı söylenmesi gerektiği, suça sürüklenen çocuğun katılanın annesine katılanı sorduğu, evde olmadığını öğrenince telefonla konuşmak istediği, katılanın annesinin telefonundan bir süre katılan ile konuştukları, telefon görüşmesi bitince katılanın annesinin "hayırdır" diyerek sorunlarını sormasına suça sürüklenen çocuğun katılanın annesine katılanı kastederek "ona son bir şans verdim" şeklinde cevap verdiği,

katılanın annesinin nedenini sorması üzerine "ya o ölecek ya da ben" dediği şeklinde iddia ve kabul edilen olayda suça sürüklenen çocuğun tehdit içerikli sözleri iletme kastı ile söyleyip söylemediği tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Sanık hakkında neticeten verilen 1 ay 20 gün hapis cezası günlüğü 20 TL olarak paraya çevrilirken 1000 TL yerine hesap hatası sonucu 100 TL adli para cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

b-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve suça sürüklenen çocuğa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,