Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/6932 K.2021/28082

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanığın aşamalarda, birgün önce eşi ile alışverişe çıktıklarında katılanlar ... ve ...’la karşılaştıklarını, kendisine eşinin yanında "gel bi konuşalım lan" dediklerini, olay günü ise telefonunda cevapsız aralamalarını görmesi üzerine telefon ettiğini, katılanların telefonu küfür ederek açtıklarını ve evinin önüne gelip küfür ettikleri şeklinde savunmada bulunmuş olması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,

3- Sanığın, adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararda belirtilen denetim süresi içinde suç işlemesi karşısında, mahallinde CMK'nın 231. maddesi uyarınca, ilgili mahkemeye ihbarda bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,