Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/6943 K.2021/28563

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde müşteki polis memuru ... tarafından, hatalı park yapılması nedeniyle araç sahibi hakkında işlem yapıldığı esnada sanık tarafından olaya müdahale edilmesi nedeniyle sanığın karakola götürülmek için ekip otosuna bindirilmek istendiğinde kaçması ve bıçak çekip “hadi gelin bakalım ...... sizi Araç'da gezdirmeyeceğim" şeklinde gerçekleşen eyleminin bir bütün olarak görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yanlış nitelendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın birden fazla görevliye hakaret ve tehdit etmesine karşın, hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

3-Sanığın aşamalarda, yanlış park yapılması nedeniyle araç sahibi hakkında işlem yapıldığı esnada arabada bulunan çocukların ağlamalarını görüp mağdur polis memurlarına "cezasını yazdınız yazık adamı bırakın" demesi üzerine mağdur polis memurlarınca sen avukatımısın denilerek polis otosuna bindirilmeye çalışıldığı ve yüzüne biber gazı sıkılarak mermiyi namluya verip silahı kendisine doğrultması üzerine elindeki küçük çakı ile kendini koruduğu şeklinde savunmada bulunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre hakaret suçundan TCK'nın 129., tehdit suçundan ise anılan kanunun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,