Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/7138 K.2021/29434

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında 08/05/2015 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara o yer Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine yapılan inceleme sonucunda yerel mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kaldırıldığı ve mahkemece duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme ile hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmış olmakla;

Mahkemece duruşma açılarak, sanık çağrılıp, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine uygun olarak, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu duruşma açılmadan karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığın, mağdurların kendisini darp ettiğini, mağdur ... 'ın da kendisine hakaret ettiğini savunması ve sanığın soruşturma aşamasında aldırılan adli raporunda da yaralanmasının bulunup, tanık ...'ın da savunmayı kısmen doğrulaması karşısında, TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan, TCK'nın 106/2.a ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen sonuç cezanın " 1 yıl 8 ay " yerine "20 ay " hapis cezası olarak eksik tayin edilmesi,