Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/7203 K.2021/29462

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, tehdit niteliğindeki eylemlerini aynı suç işleme kararı kapsamında, birden fazla mağdura karşı, birden fazla kez gerçekleştirdiği anlaşılmakla, TCK’nın 106/2-a. madde ve fıkrası uyarınca belirlenen cezada aynı Kanunun 43/2. maddesi uyarınca arttırım yapıldıktan sonra bu ceza üzerinden TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca arttırım yapılması suretiyle tek bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi uyarınca tehdit suçundan ayrıca mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesi kapsamında tehdit suçundan CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir davanın bulunmadığı gözetilmeden, ek savunma verilerek, ayrıca tehdit suçundan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine aykırı davranılması,