Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/7234 K.2019/17564

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen kararın, 08/06/2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak yapılan tebligata dosya kapsamından ve araştırmalardan sanığın adresinin tam ve doğru olarak yazılmadığı anlaşılmakla; 25/12/2015 tarihli sanık müdafii tarafından yapılan eski hale getirme talebine ilişkin dilekçelerin temyiz mahiyetinde ve süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve Mahkemenin 24/03/2015 tarihli hükümle dosyadan el çektiği, bu itibarla 08/05/2017 tarihinde dosyayı yeniden ele alarak vermiş olduğu ek kararın hukukî değerden yoksun olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,