Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/7512 K.2019/18039

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın tüm aşamalarda katılanı tehdit etmediğini beyan etmesi, olayda tanıklık eden ...'in katılanın eşi olup sanıkla husumetli olduğu bu sebeple beyanlarına itibar edilemeyeceği, diğer tanık ...'ın ise aşamalarda sanığın katılanı tehdit ettiğine yönelik beyanda bulunmaması karşısında; katılanın beyanının ne suretle sanık savunmalarına üstün tutulduğu tartışılıp açıklanmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında sair tehdit suçundan hüküm kurulurken temel cezanın alt hadden verildiği belirtilerek üst hadden ceza verilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

3-TCK'nın 62. maddesindeki takdiri indirim nedenleri olarak açıklanan “failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin üzerindeki olası etkileri” gibi hususlar irdelenerek duruşmada da herhangi bir olumsuzluğu görülmeyen sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken "sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkasının varlığı" şeklindeki yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile TCK’nın 62. maddesinin uygulanmaması,

4-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,

5-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-2.cümlesi kapsamındaki sair tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek,

uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,