Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/7614 K.2019/18534

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir, ancak;

1) Müştekinin 19.09.2014 tarihli soruşturma ifadesinde, sanıkla aralarında geçen duygusal ilişki ve bunların kayda alınması ve müştekinin başka bir kişiyle görüşmesi nedeniyle, görüşmelere engel olmak için sanığın görüntüleri başkasına duyuracağını söylemesi; 16.06.2015 tarihli duruşma ifadesinde müştekinin kendisinden ayrılması halinde görüntüleri başkalarına göstereceğini söylediğini beyan etmesi karşısında, sanığın eyleminin tamamiyle ilişkiyi sonlandırmak isteyen müştekiyi kendisinden ayrılmamaya zorlamak amacı taşıdığı ve dolayısıyla eylemin şantaj suçu kapsamında olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Kabule göre ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,