Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/7693 K.2020/6702

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

A-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyizinde,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmünün temyizinde ise,

1-Katılanın aşamalarda değişmeyen beyanları, olay yerinde bulunan tanık ...'ın sanığın katılana hakaret ettiğini belirtmesi, tanık ...'in ''sanık yolda gidene kadar küfür etti'' şeklinde beyanı, tanık ...'ın sanığın kendi kendine küfürler ettiğini belirtmesi ve tanık ...'ın sanığın iddianamede geçen ifadeleri katılana yönelik söylediğini belirtmesi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

2-Sanığın hakaret suçunu işlediğinin kabulü halinde ise;

Sanığın tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, TCK’nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun CMK’nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması, ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi zorunluluğu,