Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2019/7841 K.2019/18010

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Müşteki ...'nin, sanığın kendisini cep telefonundan aradığını beyan etmesi, sanığın ise atılı suçu kabul etmemesi karşısında, olay gününe ilişkin HTS kayıtları istenilerek tüm kanıtlar toplanıp birlikte değerlendirilmeden ve olayın tek tanığı olan ...'un soruşturma aşamasındaki beyanında sanığın müştekileri tehdit ettiğini doğrulaması karşısında; CMK'nın 210. maddesi uyarınca adı geçen tanık dinlenmeden ve soruşturma aşamasındaki beyanına itibar edilmeme nedeni açıklanmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2-Bozmaya uyularak yapılan incelemede sanığın üzerine atılı suçu işlendiğinin kabul edilmesi halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,